Λα Ματζόρε για πριόνια

Ένα αυτοκίνητο.

Μέσα στη νύχτα, δεν ακούς τίποτα παρά τον ήχο που έρχεται και φεύγει.

Το soundtrack που καρμίρω η ζωή δε σου έδωσε. Ίσως να έκανε μια εξαίρεση, ίσα ίσα για να σε μπερδέψει αν ζεις ζωή ή όνειρο. Δεν είσαι σιγουρ@.

«…I am lost in space and time…»

Μέχρι να πάρεις μιαν ανάσα, ξανά σιωπή.

Ξαφνικά, στο μυαλό σου σκοτάδι.

Σε μια μαύρη οθόνη, ο ήχος ενός αναπτήρα.

Μπουρμπουλήθρες.

Κάποιος βήχει.

Κάτι γυάλινο ακουμπά μαλακά στο μαρμαρένιο πάτωμα.

«…Standing here, looking back in time.»