You Only Live Twice

Ήταν τα προεόρτια του χειμώνα του ’13 όταν πλέον χαιρέτησα μια για πάντα τον παλιό μου εαυτό.
Δυστυχώς μαζί με αυτό έκοψα τα σήριαλ που έβλεπα τότε και τώρα σχεδόν 3 χρόνια μετά, αποφάσισα να τα συνεχίσω.

Είναι περίεργη η αίσθηση – λίγο σα να γυρνάς στον χρόνο πίσω, μόνο που το backdrop έχει αλλάξει και δίπλα σου δεν κάθεται η τρελλή (κλινικά) πρώην σου να χλαπακιάζει won-ton και κοτόπουλο με φασολάκια ενώ παρακολουθείς Don’t Trust The B In Apt 23  και Dead Like Me. 

Xτες το ξανάπαθες όμως, ακούγοντας εκείνο το μπιτάκι όταν άρχιζε ο εγκέφαλός σου να δέχεται περισσότερο την ηλεκτρονική μουσική (σαν μια παραδοχή ότι η δυστυχία δεν θα αλλάξει στον κόσμο αν ακούς περισσότερο ακουστικά mellow gothic rock-ish τραγούδια) καθώς περπατούσες στα Β.Π και έριχνε χιονόνερο. Η ομίχλη ήταν πυκνή και η μύτη σου κόντευε να πέσει, αλλά κατέβαινες από το Β5 (για να πας στην τρελλή πρώην σου επειδή μόλις χώρισε και oh joy σε ξαναθυμήθηκε) και στα αυτιά σου άκουγες «Butterfly is a fish». 

Διαβάζεις τα παλιά σου κείμενα, για λίγο νομίζεις ότι είσαι στο παλιό σου σπίτι, βλέπεις Ράδιο Αρβύλα και για πρωθυπουργό έχεις ακόμη τον Παπαδήμο, και για μια πολύ μικρή στιγμή νομίζεις ότι δεν άλλαξαν όλα.

Well, newsflash, darling, they did change.

Και μέχρι να τα σκεφτείς όλα αυτά, μάλλον πρέπει να δεις το επεισόδιο εξ’ αρχής γιατί -συγχαρητήρια- δε πρόσεχες ούτε λέξη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s